RSS

Het einde van het begin

Beste lezer,

we gaan het anders doen. Ik ben nog steeds bezig met het boek en halverwege met de tweede versie. De eerste akte heb ik opnieuw geschreven en de tweede akte draai ik nu opnieuw in elkaar (dat uit zich in minder schrijven, maar alinea’s uit de eerste versie overnemen, aanpassen en in andere volgordes zetten). Dat manuscript komt wel. Er zijn grofweg twee redenen om het anders te doen. Als eerste heeft mijn studie vanzelfsprekend prioriteit. Dat lijkt een inkopper, maar tegenwoordig heb ik zoveel schrijfopdrachten die wel zekerheid bieden op een betere toekomst, dat de momenten die ik inruim om te schrijven, bijna als vanzelf verdwijnen in papers en samenvattingen. Ten tweede denk ik dat mijn blog spannender kan. Dat betekent trouwens niet dat ik regelmatiger zal bijhouden, maar wel dat de inhoud verandert. In plaats van hetzelfde bericht in nieuwe bewoordingen vertalen (de voortgang van het manuscript), zal ik schrijfoefeningen plaatsen en af en toe een update geven over de voortgang van het manuscript. Zelf denk ik dat het lezen van kleine oefeningen proza een beter inzicht geven in mijn ontwikkeling dan woordenaantallen, leuker lezen en bovendien is het doen van oefeningen altijd een goede manier om te ontwikkelen. Ik gebruik de boeken over schrijven die ik in de loop der tijd verzamelt heb om oefeningen te selecteren. Hoe dat precies invulling gaat krijgen, zal de tijd leren, maar hierbij een nieuwe weg in te slaan. Vaak gebruiken oefeningen een zelfgeschreven tekst, dus ik zal een kort verhaal gebruiken als referentie. Ik heb het geschreven voor de eerste schrijfwedstrijd waar ik aan mee heb gedaan; een schrijfwedstrijd die twee dagen voor de deadline werd afgelast. U vindt het onder het kopje ‘verhalen’.

Ik wens ons beide veel plezier.

 
Een reactie plaatsen

Geplaatst door op maart 25, 2013 in Overzicht

 

Tags: , , ,

Schrijven is doen. Nederlanders kunnen te weinig.

Review schrijfboek ‘ Louis Stiller – Het grote schrijf-doe-boek’

Ik heb, als afwisseling op mijn angelsaksische schrijfinvloeden, een Nederlands boek gekocht over schrijven. Wie zich als schrijver wil ontwikkelen, zo dacht ik, moet af en toe ook terug naar zijn eigen roots. Ik ben tenslotte veel beter thuis in de Nederlandse literatuur dan in de Engelstalige (al doe ik mijn best om daar verandering in te brengen). De overgang viel me vies tegen. Er is een fundamenteel verschil tussen Amerikaanse en Nederlandse lectuur over schrijven. Waar Amerikanen over het algemeen uitgaan van een proactieve houding waarin de schrijver zich doelen voor ogen heeft gesteld, verzandt elke Nederlander die ik tot dusver heb gelezen in een betuttelende houding voor mensen die blijkbaar zelfs nog nooit een boek hebben gelezen. Schrijven begint met het eenvoudigweg doen, maar je mag van iemand die boeken over schrijven koopt dat-ie al eens iets op papier heeft gezet. Je gaat ook geen boeken over zwemmen lezen als je nog nooit in het water bent geweest.

Ik ben nu in week vier aangekomen van mijn boek en heb niets nieuws geleerd. Sterker nog, ik ben ervan overtuigd dat iemand die vier weken lang, weekends uitgezonderd, duizend woorden per dag gaat schrijven, zich beter traint dan door het lezen van dit oefeningenboek. Wie een boek schrijft voor een schrijver, hoeft echt niet te beginnen met het uitleggen van het alfabet. Noem het dan geen schrijf-doe-boek, maar ga voor: ‘Door het lezen van dit boek zou je er best weleens over kunnen gaan nadenken om ooit nog eens zelf wat op te schrijven’. Kernachtig? Nee. Eerlijk? Zeker. De inhoud kun je hetzelfde laten, geen punt.

 
Een reactie plaatsen

Geplaatst door op januari 2, 2013 in Uncategorized

 

Tags: , , ,

Waarom een boek schrijven geen marathon is

Misschien ben ik bijna klaar. Zo voelt het wel weer. Aan de andere kant weet ik dat ik ook de tweede versie helemaal moet doorlezen, kiezen wat te schrappen en dan verfijnen. Ik heb zeker 10.000 woorden uit de eerste versie weggegooid (uit het verhaal, niet van de computer) en ben nu de boel weer aan elkaar aan het schrijven. Een prima bezigheid, want het verhaal gaat er alleen maar op vooruit.

Wat ik wel steeds meer begin te leren, is dat het schrijven van een boek geen marathon is. Er zijn nogal wat blogs, boeken en artikelen die dit (motiverend bedoelde) beeld verspreiden. Schrijven is geen sprint en heeft veel geduld nodig. Maar een boek is veel complexer dan een marathon. Ik ren weleens naar de bus en ben verder geen expert, maar ik kan met alle gemak een trainingsschema bedenken waarmee mensen na vijf of zes maanden uiteindelijk 42 kilometer kunnen rennen. Ik heb mijn eerste schrijftarget (50.000 woorden) allang overschreden, maar daarmee was het nog lang niet klaar. Nu ik die afstand heb afgelegd, is het zoeken naar de bestemming. Die komt trouwens steeds dichterbij.

 
Een reactie plaatsen

Geplaatst door op november 20, 2012 in Overzicht

 

Tags: , , ,

Klaar voor Dummies

Versie 1 is klaar. De eerste ‘draft’. In het boek waar ik mijn verdere plan vandaan haal, staat goed beschreven hoe ik me nu voel. Ergens in mijn achterhoofd ben ik bang om het te lezen. Stephen King, zo vertelt het genoemde boek mij, ziet zijn eerste versie als ‘an alien relic bought at a junk-shop or yard sale where you can hardly remember shopping’. Natuurlijk heb ik mijn eerste versie nog niet gelezen (dat staat voor de rest van de dag op het programma), maar ik weet zeker dat het aan zal voelen als iets vreemds. Wat ik als eerste moet doen, is de grote problemen eerst oplossen. Herzien als een hospitaal. De patiënten die de meest dreigende symptomen hebben, moeten als eerst geholpen worden*. Mijn manuscript is tot op heden een patiënt,  daar ben ik zeker van. Beter maken moet dus kunnen. Zo gauw de eerste problemen bekend zijn, zal ik aanvullingen en aanpassingen verwerken in een nieuwe plotbeschrijving. Pas dan rollen we vanzelf verder in stap 2.

* De ideeen die hier staan, zijn niet van mij. Ik gebruik het boek ‘Plot & Structure‘ als gids door het proces van eerste versie naar manuscript.

 
Een reactie plaatsen

Geplaatst door op oktober 4, 2012 in Overzicht

 

Tags: , , , , ,

Hoofdstuk 21: Op zoek naar het gemis

Het verhaal toont nogal wat gaten. Ik heb in beeld gebracht wat er mist en ben vrolijk aan de gang met het opvullen van scenes die het verhaal als geheel beter moeten maken. Dit betekent tot nu toe ook dat het aantal woorden blijft oplopen. Er moet een moment komen dat ik scenes ga weggooien, maar voorlopig is dat nog niet aan de orde. Mijn plan voor de komende weken is vrij eenvoudig. Na het opvullen van de gaten ga ik beginnen aan de scenes of onderdelen waarover ik minder tevreden ben. Sommige delen voelen te geforceerd, andere delen te vluchtig. En er zijn zelfs stukken die te uitgebreid worden behandeld. Ik loop aardig op schema en schrijf fijn door. Ook zie ik mijn ‘stem’ veranderen naarmate het manuscript vordert. Op mijn blog houd ik me niet in en schrijf ik korte zinnen die op elkaar aansluiten, maar tegelijkertijd lezen als een soort staccato. Dat werkt voor de stukjes van grofweg 200 woorden die ik hier neerzet, maar is nogal vermoeiend voor een langere tijd. Het is de kunst om die stijl te combineren met een schrijfstijl die over een langere termijn leesbaar is en door de zoektocht naar die combinatie zie ik die ‘stem’ veranderen. Ik vind de tekst hieronder, die ik vandaag geschreven heb en dus morgen grondig gewijzigd zal worden, best een aardig voorbeeld hiervan:

In zijn mondhoek hing wat speeksel, een half opgedroogd wit snotje dat heen en weer danste terwijl hij uitlegde wat zijn studie precies inhield. Het leidde haar af. Ze zou niet weten wat hij studeerde zolang hij zijn mond niet even afveegde. Haar intense blik en stilte leek hem aan te sporen om nog meer over zichzelf te vertellen. Net zo gemakkelijk. Hij vertelde over van alles en had geen idee waar hij mee bezig was, maar was natuurlijk allang blij dat ze hem nog niet had afgewezen. Dat kon ze ook niet, ze had hem voorlopig nog nodig. Ze besloot te wachten tot hij een grappige opmerking maakte, zodat ze hardop kon lachen en haar handpalm tegen zijn borst kon drukken. Dat moest toch een drankje opleveren.

 
Een reactie plaatsen

Geplaatst door op september 6, 2012 in Vooruitgang

 

Tags: , , , ,

Hoofdstuk 20: Het grote geheel

Er gebeurt iets raars. Ik ben op een moment aangekomen waar ik in mijn leven nog nooit ben geweest. Ik heb eerder (korte) verhalen afgeschreven en daarna herzien, maar opnieuw door mijn boek ploegen is een heel nieuwe ervaring. Allereerst valt me op hoe goed het is overgekomen. Het einde, dat nog het meest fris is het geheugen ligt, is nu nog wat ruw, maar de andere delen zijn een stuk beter dan ik dacht. Niet dat ik bescheidenheid mis: zeker de helft van de zinnen kan anders en er missen nog hele lappen. Ik had me gewoon voorbereid op erger en ben nog steeds en opnieuw blij met de delen waar ik eerder ook tevreden over was.

Op het moment ben ik alleen maar bezig met het overzicht maken. Een lange lap tekst waarin beschreven staat wat er in elke scene gebeurt, met daarbij aantekeningen die ik nu al tegenkom en ontwikkelingen die de personages zouden moeten doormaken. Op die manier kan ik de consistentie van het verhaal goed in de gaten houden en scenes toevoegen en/of schrappen als ik dat nodig vindt. Dat zal haast wel, op een gegeven moment. Nog steeds verander ik geen details, dat komt later allemaal nog, al kijk ik zeker uit naar het moment dat ik dat kan doen; een soort laatste loodjes.

 
Een reactie plaatsen

Geplaatst door op augustus 15, 2012 in Overzicht

 

Tags: , , , ,

Ronde 2: Op uw plaatsen…

De laatste zin staat op papier. Denk ik. Ik ga natuurlijk alles nog veranderen, maar voor nu is ie mooi. Deze vakantie begint zich te ontpoppen als een echte schrijf- en leesvakantie. Ik lees een boek per dag (toegegeven, gisteren en eergisteren waren samen nog geen 200 pagina’s (Siebelinks Een lust voor het oog en Van Keulens Bleekers zomer) en schrijf zeker 1.000 woorden per dag. Zoals altijd verspreid over meerdere projecten, maar het is de eerste keer sinds mijn scriptie dat ik zo productief ben. Heerlijk. Naast het afmaken van mijn eerste versie, ben ik begonnen aan een kort verhaal voor een schrijfwedstrijd. De bedoeling is om een sprookje op een moderne manier vorm te geven. Dat moet kunnen.

Volgende week ga ik richting de VS, waar ik de vakantie zal voortzetten. Ik hoop het huidige tempo te behouden, al is het geen schande om nog een versnelling bij te schakelen. De volgende stappen nu zijn eigenlijk simpel. In een omgekeerde piramide ga ik mijn verhaal nog eens bekijken. Eerst in heel grote lijnen, daarna in de onderliggende lijnen, dan per scene (en een overzicht, waardoor de scenes in het verhaal moeten passen) en daarna per zin. Ik vermoed dat elke stap ook veranderingen in de volgende stap meebrengt, maar toch… Het mooist zou zijn als ik in september bezig ben met de zinnen. Het echte gepriegel. We gaan het zien, jullie horen van me.

 

PS. Ruim over de 50.000 woorden, dus ik houd het niet meer bij.

 
Een reactie plaatsen

Geplaatst door op juli 30, 2012 in Overzicht

 

Tags: , , , ,

 
Volg

Ontvang elk nieuw bericht direct in je inbox.